Bir Münzevinin Paylaşımları

Esas mesele hayati anlayabilmektir.

Osmanli Zekası

Yavuz Sultan Selim zamanında, İran şahı kıymetli mücevherlerle
süslü bir

sandık hediye gönderiyor Sultan Selim’e.

Sandık açılıyor. İçinden çeşit çeşit değerli taşlar, kıymetli
atlas,

kadife kumaşlar çıkıyor.Fakat bir de pis bir koku
yayılıyor.

Dehşet bir koku, herkes burnunu
tıkıyor.

Neyse en alttaki bÜzgünümadan insan pisliği çıkıyooooor..

Yani Osmanlıya acayip bir hakaret!!!!!

Cihan padişahı
emir veriyor,

“herkes düşünsün, buna ince bir şekilde cevap
vermeliyiz”

Ve cihan padişahı yine çözümü kendisi buluyor.

Aynı şekilde değerli mücevher ve kumaşlarla süslü bir
sandık

hazırlatıyor.

İçine o zamanın Osmanlı
İstanbul’unda imal edilen gül kokulu

en nadide lokumlardan bir
kutu hazırlatıyor, en altına da

küçük bir pusula ve bir satır
yazı. Gönderiyor…

Şah sandığı açıyor. Açtıkça güzel bir koku
ve en altta bir kutu lokum.

Anlam veremiyorlar tabii. Bizim elçi
yiyor önce, sonra oradakilere

ikram ediyor.

Kutunun
içindeki pusulayı Şah okuyor:

“Herkes yediğinden ikram eder” !!!!!

14 Eylül, 2010 - Posted by | Genel

Henüz yorum yapılmamış.

Yorum yapın

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Değiştir )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Değiştir )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.